Jeśli obecnie przeżywamy kulminacyjny moment wejścia dubstepu na muzyczne salony, to po cześci zawdzięczamy to właśnie projektowi Magnetic Man. Ukrywający się pod tą nazwą trzej DJe i producenci Skream, Benga i Artwork, wydanym w pod koniec 2010 roku imiennym albumem szeroko otworzyli drzwi dla niskich tonów i ciężkich basów, podkręcając ich potencjał za sprawą odrobiny trance’u i wokali, które z klubowych bangerów uczyniły piosenki radiowe.

 

Spotkali się w jednej z kolebek brytyjskiego dubstepu, nieistniejącym już mały sklepie z winylami w podlondyńskim Croydon – Big Apple Records, gdzie Skream był sprzedawcą. Był to jednak koniec lat 90-tych, i dopiero dekadę później, już po solowych sukcesach każdego z producentów założyli Magnetic Man. Początkowo byli skupieni na wspólnych setach i pojedynczych utworach pojawiających się choćby w audycjach Mary Anne Hobbs, by wkrótce połączyć swoje producenckie możliwości i w 2009 wydać „The Cyberman EP”. W powszechnej świadomości fanów muzyki zaistnieli jednak dopiero po pojawieniu się na okładce tygodnika NME. Nie było by w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że NME niezwykle rzadko umieszczali na okładce przedstawicieli kultury klubowej, a tu prezentowali zespół bez debiutanckiej płyty na koncie.

 

http://www.itrance.pl/aktualnosci/1586- … kowie.html